ฉันเริ่มเขียน "ไดอารี่สีเขียว" เมื่อสามปีก่อน ตอนที่น้ำหนักพุ่งแตะเลขสามหลักแรก ท่ามกลางความวุ่นวายในกรุงเทพฯ ชีวิตวนลูปอยู่กับรถไฟฟ้า งานดึก และอาหารDeliveryกล่องเดียวที่กินได้ทั้งวัน ความคิดที่ว่า "จะกินอะไรก็กินไปเถอะ" ค่อยๆ กลายเป็นความชาชิน
จุดเปลี่ยนไม่ใช่หมอ ไม่ใช่การวินิจฉัย แต่เป็นเช้าวันอาทิตย์วันหนึ่งที่ฉันตื่นมาแล้วรู้สึกว่า "ไม่ไหวแล้ว" ฉันหยิบสมุดโน๊ตเล่มเล็ก สีเขียวขี้ม้า ขึ้นมาและเริ่มวาดแผนที่การกินของตัวเอง นั่นคือที่มาของ #พฤติกรรมการกิน ที่ดีขึ้น 1% ในทุกเช้า
ในไดอารี่เล่มนั้น ฉันบันทึกการลองผิดลองถูก ตั้งแต่การเปลี่ยนจากข้าวขาวเป็นข้าวกล้อง ไปจนถึงการพกน้ำเปล่าติดตัวแทนน้ำอัดลม มันไม่ใช่การอด แต่คือการเรียนรู้ที่จะ สมดุลโภชนาการ ให้พอดีกับชีวิตจริง
